Temat bardzo ciekawy - "na czasie". Temat z którego można bardzo dużo wynieść, zdać sobie sprawę z problemu który jest coraz bardziej aktualny i ogólnodostępny.
Sięgając po książkę miałam nadzieje na mocną emocjonalną lekturę. A jaka była naprawdę?
Pierwsza część książki to opis domu rodzinnego i relacja z ojcem, a w szczególności linia ojciec - młodszy brat bohaterki są przedstawione tak, że czuję się jak bym stała obok i przeżywała ten stres który przeżywają oni.
I tutaj powinnam recenzję zakończyć, aby była ona pozytywna...
Później już jakoś tak - bezosobowo.
Relacje Sophie z chłopakami - bardzo ważne w książce ale opisane wybiórczo przez co nie przywiązuje się do nich dużej wagi. Mały przełom pojawia się dopiero, kiedy bohaterka musi podjąć decyzję o ślubie z albańskim partnerem, do którego uczuć nie jest pewna. Ta pozornie dla niej lepsza decyzja zmieni jej życie na zawsze.
Ucieka. Wyjeżdża na wakacje z wieloletnim telefonicznym przyjacielem. Kas - pozornie pomocna osoba z dnia na dzień zmienia się w tyrana i alfonsa. I tutaj zagryzłam lekko wargi oczekując silnych emocji podczas kontynuowania literatury. A tymczasem... Opisy, jak Sophie trafia na ulicę są wyprane z emocji. Tak, jakby opowiadała o książce albo filmie który obejrzała a nie o własnym życiu.
Dziewczyna po jakimś czasie miała totalnie wyprany mózg.
Bohaterka jako osoba o ciężkim dzieciństwie i silnej potrzebie kierowania i opiekowania się nią - nie jest w stanie sprzeciwić się oprawcy i przystaje na swój los, co mnie mocno irytuje.
To nie jest wstrząsająca autobiografia tylko opowiadanie. Nie wiem, czy to wina tłumaczenia czy po prostu tak została opisana.
Szkoda.
